Είμαι σίγουρος ότι σας έχει συμβεί: είστε εντελώς απορροφημένοι στην κύρια ιστορία ενός παιχνιδιού, αλλά ξαφνικά εντοπίζετε ένα εικονίδιο στον χάρτη που ζητά τη βοήθειά σας, και πριν το καταλάβετε, βυθίζεστε σε μια παράλληλη ιστορία που σας εντυπωσιάζει ακόμη περισσότερο από την ίδια την κύρια καμπάνια. Οι παράλληλες αποστολές είναι αυτό το προαιρετικό περιεχόμενο που, αν και τεχνικά δεν απαιτείται για να δείτε τους τίτλους τέλους, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό αν ένας ανοιχτός κόσμος φαίνεται ζωντανός ή είναι απλώς ένα άδειο φόντο.
Μερικές φορές αυτές οι εργασίες μοιάζουν με αγγαρεία, ειδικά όταν νιώθουμε ότι το παιχνίδι μας χρησιμοποιεί ως απλούς αγγελιοφόρους, αλλά όταν γίνονται σωστά, αποτελούν το τέλειο εργαλείο για να εμπλουτίσετε την εμπειρία . Δεν πρόκειται μόνο για την πλήρωση του χρόνου, αλλά και για το να δώσετε βάθος στους χαρακτήρες και να επεκτείνετε τη μυθολογία του σύμπαντος στο οποίο βυθιζόμαστε, επιτρέποντάς μας να εξερευνήσουμε το παιχνίδι με τον δικό μας ρυθμό.
Σε τι χρησιμεύουν πραγματικά αυτές οι δραστηριότητες;
Δεν εξυπηρετούν όλες οι παράπλευρες αποστολές τον ίδιο σκοπό. Αν και μπορεί να φαίνονται ίδιες με την πρώτη ματιά, οι προγραμματιστές τις χρησιμοποιούν για να εκπληρώσουν συγκεκριμένες λειτουργίες . Για παράδειγμα, ορισμένες αποστολές είναι ουσιαστικά μεταμφιεσμένα σεμινάρια . Αυτή η απλή εργασία του να μιλήσουμε σε κάποιον είναι συχνά η τέλεια δικαιολογία για να μάθουμε πώς να χρησιμοποιούμε έναν τροχό δράσης ή έναν μηχανισμό μάχης χωρίς το παιχνίδι να μας βομβαρδίζει με βαρετό κείμενο στην οθόνη.
Έπειτα, έχουμε τα κοσμήματα του στέμματος: τις δευτερεύουσες αποστολές . Αυτές είναι που μας κάνουν να ξεχνάμε την κύρια αποστολή επειδή μας αφηγούνται προσωπικά δράματα ή τοπικούς θρύλους που προσθέτουν απίστευτο πλούτο στον κόσμο. Τίτλοι όπως το The Witcher 3 ή το Red Dead Redemption 2 έχουν δείξει ότι μια δευτερεύουσα αποστολή μπορεί να έχει μεγαλύτερο συναισθηματικό βάρος από πολλές κύριες αποστολές. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι αποστολές για τη γεωργία και τους πόρους , πολύ συνηθισμένες σε παιχνίδια της Ubisoft ή σε κορυφαία online MMORPG ή RPG όπως το Diablo IV, όπου ο στόχος είναι η απόκτηση υλικών για την αναβάθμιση του εξοπλισμού, αν και αυτές είναι που προκαλούν τη μεγαλύτερη αντιπάθεια εάν χρησιμοποιούνται υπερβολικά.
Υπάρχουν επίσης τριτογενείς αποστολές, που επικεντρώνονται σε συλλεκτικά αντικείμενα ή στο bestiary , και εκείνες που έχουν σχεδιαστεί απλώς για να εξερευνήσει ο παίκτης τον χάρτη και να ανακαλύψει κρυφές περιοχές ενώ συνοδεύει κάποιον ή καθαρίζει ένα στρατόπεδο. Και φυσικά, στον κόσμο των παιχνιδιών ως υπηρεσία, έχουμε καθημερινές ή εβδομαδιαίες αποστολές, οι οποίες στοχεύουν στη διατήρηση της εμπλοκής του χρήστη μεταξύ των ενημερώσεων.
Η διαφορά μεταξύ μιας επικής αποστολής και μιας αποστολής fetch
Η συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με την ποιότητα αυτών των αποστολών επικεντρώνεται συχνά στην αίσθηση του να είσαι απλός βοηθός. Δεν είναι το ίδιο με το να σου ζητούν να σώσεις ένα χωριό και να σε αναγκάζουν να μαζεύεις σκόρδο ή λουλούδια ενώ ο κόσμος καταρρέει γύρω σου, όπως συνέβη σε ορισμένα μέρη του Final Fantasy XVI. Αυτή η ασυμφωνία μπορεί να διαταράξει την εμβύθιση, αν και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη νοοτροπία του παίκτη . Κάποιοι απολαμβάνουν να χάνονται στη βοτανική ενός εικονικού κόσμου, ενώ άλλοι απλώς θέλουν να φτάσουν στο θέμα.
Για να είναι μια αποστολή αξέχαστη, πρέπει να έχει μηχανική συνοχή . Αυτό σημαίνει ότι η εργασία θα πρέπει να βασίζεται σε συστήματα που ήδη γνωρίζουμε και χρησιμοποιούμε στο παιχνίδι, αλλά να παρουσιάζει μια νέα πρόκληση. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι το Fallout: New Vegas, όπου οι αποστολές συνδυάζουν διάλογο, μάχη και αλληλεπίδραση με το περιβάλλον για να ανατρέψουν τις προσδοκίες των παικτών πριν φτάσουν στο συμπέρασμα.
Παραδείγματα αποστολών που έγραψαν ιστορία
Κάποιες εμπειρίες είναι αξέχαστες λόγω της πρωτοτυπίας τους. Στο Oblivion, η αποστολή Dark Brotherhood Whodunit είναι αριστουργηματική επειδή μας μετατρέπει σε ντετέκτιβ που προσπαθούν να αποκαλύψουν έναν δολοφόνο που, στο τέλος, αποδεικνύεται ότι είναι ο ίδιος ο παίκτης. Ή πάρτε την περίπτωση του Majora's Mask με τους Anju και Kafei , μια οδυνηρή ιστορία αγάπης που απαιτεί ακριβή διαχείριση του παιχνιδιού σε πραγματικό χρόνο, αποδεικνύοντας ότι η πολυπλοκότητα μπορεί να αποτελέσει προστιθέμενη αξία.
Άλλες αποστολές επικεντρώνονται στον πειραματισμό με αφηγήσεις . Στο Control, η αποστολή Self-Reflection μας μεταφέρει σε μια ανεστραμμένη διάσταση με ανεστραμμένους διαλόγους, ενώ στο Hitman 2, η αποστολή συνέντευξης για δουλειά αλλάζει την εξέλιξη του επιπέδου ανάλογα με τις απαντήσεις μας στο τεστ. Υπάρχουν ακόμη και αποστολές που στοχεύουν σε συναισθηματικό αντίκτυπο , όπως η συνάντηση με τον Paz στο Metal Gear Solid V ή η σκληρή πραγματικότητα του The Runaway Son στο Nier Replicant, όπου η βοήθεια προς ένα παιδί καταλήγει να είναι μια δράση με σκοτεινή χροιά.
Ισορροπία και ρυθμός στο σχεδιασμό
Ο τόνος είναι κρίσιμος. Ένα παιχνίδι δεν μπορεί να διατηρήσει την ένταση στο μέγιστο για 100 ώρες. Γι' αυτό οι παράλληλες αποστολές χρησιμεύουν ως απαραίτητη ανάπαυλα . Η σειρά Yakuza υπερέχει σε αυτό, εναλλάσσοντας στιγμές έντονου δράματος με τρελές και κωμικές παράλληλες αποστολές που επαναφορτίζουν την ενέργεια του παίκτη και κάνουν την επόμενη επική στιγμή να φαίνεται ακόμα πιο δυνατή.
Η επιτυχία έγκειται στην εμπλοκή του παίκτη όχι μόνο μέσω υλικών ανταμοιβών, αλλά και μέσω της περιέργειας. Όταν μια αποστολή μας επιτρέπει να αποκαλύψουμε ένα μυστικό για τον κόσμο ή να αλλάξουμε την αντίληψη ενός χαρακτήρα, παύει να είναι μια εργασία και γίνεται μια προσωπική περιπέτεια . Η διαχείριση του χρόνου είναι επίσης καθοριστική, καθώς η ολοκλήρωση πολλών παράπλευρων αποστολών νωρίς μπορεί να οδηγήσει τον παίκτη σε εξάντληση πριν φτάσει στο τέλος της ιστορίας.
Η ποιότητα αυτών των δραστηριοτήτων εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ της δημιουργικότητας των προγραμματιστών και της νοοτροπίας του παίκτη. Από τα συμβόλαια του Witcher μέχρι τις θρυλικές ιστορίες του Ghost of Tsushima, αυτές οι αποστολές είναι που μετατρέπουν ένα απλό παιχνίδι σε έναν κατοικήσιμο και πιστευτό κόσμο , όπου κάθε γωνιά μπορεί να κρύβει μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί.
